Windows korzysta z magazynu danych o nazwie Boot Code (BCD) do zarządzania aplikacjami i ustawieniami uruchamianymi podczas rozruchu. BCD zastępuje plik Boot.ini ze starszych wersji systemu Windows i oferuje więcej opcji dostosowywania i rozwiązywania problemów. BCDEdit to narzędzie wiersza poleceń, które umożliwia dostęp i modyfikację BCD. Jest ono dołączone do Windows Vista i nowszych wersji. BCDEdit służy do tworzenia, usuwania, modyfikowania lub kopiowania wpisów BCD, a także do włączania lub wyłączania niektórych opcji uruchamiania, takich jak tryb awaryjny czy rejestrowanie rozruchu.

W tym artykule pokażemy, jak używać bcdedit do modyfikacji uruchamiania Windows. Omówimy podstawowe polecenia, identyfikatory wpisów BCD, typy danych i możliwe wartości. Podamy również kilka przykładów typowych zastosowań bcdedit do rozwiązywania problemów lub optymalizacji uruchamiania Windows.

Jak uzyskać dostęp do bcdedit?

Aby korzystać z bcdedit, musisz mieć uprawnienia administratora na swoim komputerze. Musisz również otworzyć wiersz poleceń jako administrator.

• Kliknij menu Start i wpisz cmd w polu wyszukiwania.
  Kliknij prawym przyciskiem myszy Wiersz polecenia i wybierz Uruchom jako administrator.
• 
  Wpisz bcdedit /?, aby wyświetlić listę dostępnych poleceń
  
• Aby uzyskać szczegółową pomoc dotyczącą konkretnego polecenia, wpisz bcdedit /?<commande> , Lub<commande> to nazwa polecenia, które chcesz wyświetlić. Na przykład polecenie bcdedit /?createstore wyświetla szczegółową pomoc dotyczącą polecenia createstore.
  

Jak wyświetlić wpisy w BCD?

Aby wyświetlić wpisy BCD, możesz użyć polecenia `bcdedit /enum`. To polecenie wyświetla następujące informacje dla każdego wpisu:

• Identyfikator: To unikalny kod identyfikujący wpis. Może mieć postać {XXXX-XXXX-XXXX-XXXX}, gdzie XXXX to cyfry szesnastkowe, lub postać {nazwa}, gdzie nazwa to standardowa nazwa zdefiniowana przez Windows. Najpopularniejsze standardowe identyfikatory to:
  • {bootmgr}Windows Odpowiednik Menedżera rozruchu Windows , który wyświetla menu rozruchowe i ładuje wybrany system operacyjny.
  • {current}: Odpowiada systemowi operacyjnemu wybranemu podczas uruchamiania Windows.
  • {domyślne}: Odpowiada systemowi operacyjnemu wybieranemu domyślnie podczas uruchamiania Windows.
  • {ntldr}: odpowiada systemowi operacyjnemu w ntldr (Windows Legacy OS Loader), na przykład Windows XP.
• Typ urządzenia: wskazuje, czy wpis odpowiada urządzeniu fizycznemu (partycji) czy urządzeniu logicznemu (plikowi).
• Ścieżka: wskazuje ścieżkę do pliku wykonywalnego lub sektora rozruchowego skojarzonego z wpisem.
• Opcje: Są to dodatkowe parametry, które modyfikują zachowanie wpisu. Na przykład „description” pozwala zmienić nazwę wyświetlaną w menu startowym, „timeout” pozwala zmienić czas oczekiwania przed automatycznym uruchomieniem itd.

Można również użyć polecenia bcdedit /v, aby wyświetlić bardziej szczegółowe informacje o wpisach BCD, takie jak data utworzenia, data modyfikacji lub GUID.

Jak utworzyć nowy wpis w BCD?

Aby utworzyć nowy wpis w BCD, można użyć polecenia `bcdedit /create`. Polecenie to tworzy wpis z losowo wygenerowanym identyfikatorem i określonym typem aplikacji. Typ aplikacji może być jednym z następujących:

• {bootmgr}: aby utworzyć wpis menedżera rozruchu.
• {memdiag}: aby utworzyć wpis typu narzędzia diagnostyki pamięci.
• {ntldr}: aby utworzyć wpis programu ładującego system operacyjny w ntldr.
• {legacy}: aby utworzyć wpis modułu ładującego system operacyjny w trybie legacy.
• {resume}: tworzenie wpisu CV po hibernacji.
• {emssettings}: umożliwia utworzenie wpisu typu ustawienia służb ratunkowych.
• {badmemory}: tworzenie wpisu typu lista wadliwych adresów pamięci.
• {dbgsettings}: aby utworzyć wpis typu debug settings.

Na przykład, aby utworzyć wpis programu ładującego system operacyjny w ntldr, możesz wpisać następujące polecenie:

bcdedit /create /d aplikacja „Windows XP” /ntldr

To polecenie wyświetla wygenerowany identyfikator nowego wpisu, na przykład {cbd971bf-b7b8-4885-951a-fa03044f5d71}. Następnie możesz użyć tego identyfikatora do modyfikacji innych parametrów wpisu, takich jak ścieżka lub opcje.

Jak zmodyfikować istniejący wpis w BCD?

Aby zmodyfikować istniejący wpis w BCD, można użyć polecenia `bcdedit /set`. To polecenie umożliwia zmianę wartości typu danych dla wpisu określonego przez jego identyfikator. Typ danych może być jednym z następujących:

• urządzenie: zmiana typu urządzenia skojarzonego z wejściem.
• ścieżka: aby zmienić ścieżkę do pliku wykonywalnego lub sektora rozruchowego skojarzonego z wpisem.
• Opis: Zmiana nazwy wyświetlanej w menu startowym dla wpisu.
• ustawienia regionalne: zmiana języka używanego do wprowadzania danych.
• dziedzicz: powoduje, że dane wejściowe odziedziczą parametry innego danych wejściowych.
• recoverysequence: określenie identyfikatora wpisu, który ma zostać użyty w przypadku niepowodzenia rozruchu.
• recoveryenabled: włączanie lub wyłączanie automatycznego odzyskiwania w przypadku awarii rozruchu.
• osdevice: zmiana typu urządzenia zawierającego pliki systemowe systemu operacyjnego skojarzone z wpisem.
• systemroot: aby zmienić ścieżkę do głównego folderu systemu operacyjnego powiązanego z wpisem.
• resumeobject: określa identyfikator wpisu typu resume po hibernacji.
• nx: włączanie lub wyłączanie ochrony przed wykonywaniem danych (DEP) dla danych wejściowych.
• pae: włączanie lub wyłączanie rozszerzenia adresu fizycznego (PAE) dla danych wejściowych.
• detecthal: włączanie lub wyłączanie automatycznego wykrywania sprzętu (HAL) na potrzeby wejścia.
• winpe: wskazuje, czy wpis dotyczy środowiska Windows PE (przed instalacją).
• ems: włączanie i wyłączanie pogotowia ratunkowego (EMS) na wejściu.
• debugowanie: włączanie lub wyłączanie trybu debugowania dla danych wejściowych.
• debugtype: określa typ debugowania, który ma być użyty dla wejścia (szeregowy, 1394 lub USB).
• debugport: określa port szeregowy, który ma być używany do debugowania portu szeregowego.
• szybkość transmisji: określa szybkość transmisji, która ma być używana do debugowania portu szeregowego.
• 1394channel: określa kanał, który ma być używany do debugowania przez port IEEE 1394.
• usbbusparams: określa parametry magistrali USB, które mają zostać użyte do debugowania portu USB.
• SOS: umożliwia włączenie lub wyłączenie wyświetlania informacji o sterowniku podczas uruchamiania.
• bootlog: umożliwia włączenie lub wyłączenie rejestrowania rozruchu w pliku %WINDIR%\ntbtlog.txt.
• nocrashautoreboot: wyłącza automatyczne ponowne uruchamianie w przypadku wystąpienia niebieskiego ekranu.
• usefirmwarepcisettings: aby użyć ustawień PCI z oprogramowania sprzętowego zamiast ustawień systemu Windows.
• groupsize: określa rozmiar grupy procesorów na potrzeby równoległego rozruchu.
• groupaware: włączanie lub wyłączanie uwzględniania grupy procesorów podczas rozruchu równoległego.
• numproc: określa liczbę procesorów używanych do uruchomienia.
• truncatememory: określa maksymalną ilość pamięci, jaka ma zostać użyta podczas rozruchu.
• removememory: określ ilość pamięci, która ma zostać usunięta przed uruchomieniem.
• Increaseuserva: zwiększenie ilości pamięci wirtualnej dostępnej dla aplikacji w trybie użytkownika.
• testsigning: włączanie lub wyłączanie ładowania cyfrowo niepodpisanych sterowników.
• nointegritychecks: włączanie lub wyłączanie sprawdzania integralności cyfrowo podpisanych sterowników.
• loadoptions: określa opcje ładowania, które mają zostać przekazane do modułu ładującego system operacyjny.
• hypervisorlaunchtype: włączanie lub wyłączanie uruchamiania hypervisora ​​podczas uruchamiania.
• hypervisordebugtype: określa typ debugowania, który ma być używany dla hypervisora ​​(szeregowy, 1394 lub USB).
• hypervisordebugport: określa port szeregowy używany do debugowania hiperwizora przez port szeregowy.
• hypervisorbaudrate: określa szybkość transmisji, która ma być używana do debugowania hypervisora ​​przez port szeregowy.
• hypervisorchannel: określa kanał, który ma być używany do debugowania hypervisora ​​przez port IEEE 1394.
• hypervisorusbbusparams: określa parametry magistrali USB, które mają być używane do debugowania hypervisora ​​przez port USB.
• bootsstatuspolicy: określa zasady, które mają zostać zastosowane w przypadku niepowodzenia poprzedniego rozruchu (ignoreallfailures, ignoreshutdownfailures, displayallfailures lub rebootonfailure).
• bootems: umożliwia włączenie lub wyłączenie przekierowania awaryjnego (EMS) podczas uruchamiania.

Aby zmodyfikować wpis za pomocą polecenia bcdedit /set, należy określić identyfikator wpisu, typ danych do modyfikacji oraz wartość do przypisania. Na przykład, aby zmienić nazwę wyświetlaną w menu startowym dla wpisu {bieżący}, można wpisać następujące polecenie:

bcdedit /set {bieżący} opis „Windows 10”

Możesz również użyć standardowych identyfikatorów {bootmgr}, {default} lub {ntldr} zamiast losowo generowanych identyfikatorów, jeśli znasz typ wpisu, który chcesz zmodyfikować. Na przykład, aby zmienić czas oczekiwania przed automatycznym uruchomieniem menedżera rozruchu, możesz wpisać następujące polecenie:

bcdedit /set {bootmgr} limit czasu 10

Jak usunąć wpis z BCD?

Aby usunąć wpis z BCD, możesz użyć polecenia `bcdedit /delete`. To polecenie usuwa wpis określony przez jego identyfikator, a także wszystkie wpisy zależne. Na przykład, aby usunąć utworzony wcześniej wpis `{cbd971bf-b7b8-4885-951a-fa03044f5d71}`, możesz wpisać następujące polecenie:

bcdedit /delete {cbd971bf-b7b8-4885-951a-fa03044f5d71}

Możesz również użyć opcji /cleanup, aby usunąć wszystkie osieroconych wpisów z BCD, czyli wpisów, do których nie odwołuje się menedżer rozruchu ani wpis systemu operacyjnego. Na przykład, aby usunąć wszystkie osieroconych wpisów z BCD, możesz wpisać następujące polecenie:

bcdedit /delete /cleanup

Jak skopiować wpis z BCD?

Aby skopiować wpis BCD, możesz użyć polecenia `bcdedit /copy`. To polecenie tworzy nowy wpis z tymi samymi parametrami, co identyfikator wskazanego wpisu, ale z nowym, losowo wygenerowanym identyfikatorem. Możesz następnie modyfikować parametry nowego wpisu w razie potrzeby. Na przykład, aby skopiować wpis `{current}` i nadać mu nową nazwę, możesz wpisać następujące polecenia:

bcdedit /copy {bieżący} /d „Windows 10 – Kopiuj” bcdedit /set {ID} opis „Windows 10 – Kopiuj”

Gdzie {ID} to wygenerowany identyfikator nowego wpisu.

Jak przywrócić BCD do stanu pierwotnego?

Jeśli zmodyfikowałeś plik BCD i występują problemy z rozruchem, możesz przywrócić go do pierwotnego stanu za pomocą polecenia `bcdedit /import`. To polecenie przywraca zawartość pamięci podręcznej systemu z pliku kopii zapasowej utworzonego wcześniej poleceniem `bcdedit /export`. Usuwa ono wszystkie istniejące wpisy z pamięci podręcznej systemu przed zaimportowaniem.

Na przykład, jeśli utworzyłeś plik kopii zapasowej BCD o nazwie backup.bcd w folderze C:\, możesz przywrócić BCD z tego pliku, wpisując następujące polecenie:

bcdedit /import C:\backup.bcd

.

Często zadawane pytania

Wniosek

BCDEdit to potężne i elastyczne narzędzie do modyfikacji Windows . Umożliwia ono tworzenie, usuwanie, modyfikowanie lub kopiowanie wpisów BCD, a także włączanie lub wyłączanie niektórych opcji startowych. Jest przydatne do rozwiązywania problemów z uruchamianiem, optymalizacji wydajności systemu lub tworzenia niestandardowych konfiguracji. Jednak BCDEdit to również złożone i potencjalnie niebezpieczne narzędzie. Należy zachować ostrożność podczas korzystania z niego i w pełni zrozumieć konsekwencje wszelkich zmian wprowadzonych w pliku BCD. Zaleca się wykonanie kopii zapasowej pliku BCD przed jego modyfikacją oraz zapoznanie się z oficjalną dokumentacją firmy Microsoft, aby uzyskać więcej informacji na temat poleceń, identyfikatorów, typów danych i możliwych wartości. Jeśli po modyfikacji pliku BCD wystąpią problemy z uruchomieniem komputera, można spróbować zresetować system BIOS za pomocą funkcji Clear CMOS .